خلوتی با شاه نعمتالله ولی
غزل شمارهٔ ۲۰۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بشنو معانئی که بیان ولایتستدارم نشانئی که نشان ولایتست
۲
آب حیات ماست به هر سو که می رودسرچشمه اش ز بهرهٔ خوان ولایتست
۳
ملک جهان چو باغ بهاری است تازه شدحکمی به ما رسید که آن ولایتست
۴
ایام غم گذشت دگر شاد و خرمیمآمد امام وقت زمان ولایتست
صفحهٔ ۱ از ۲