خلوتی با شاه نعمتالله ولی
غزل شمارهٔ ۲۱۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دنیی دون بی وفا هیچستشه دنیا و هم گدا هیچست
۲
دُردی درد او خوری حیفستزانکه آن درد و این دوا هیچست
۳
شک ندارم که در همه عالمبه جز از حضرت خدا هیچست
۴
نقش غیری خیال اگر بندیآن خیالت به نزد ما هیچست
صفحهٔ ۱ از ۲