خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۲۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل به دنیا مده که آن هیچستآن جهان جو که این جهان هیچست
۲
هر کرا علم هست و مالش نیستقدر او نزد جاهلان هیچست
۳
چه کنی مفردات ای مولاغیر مفرد در این میان هیچست
۴
ای که گوئی نشان او جویمبی نشانست و آن نشان هیچست
صفحهٔ ۱ از ۳