خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۱۹۹۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اینک آن انجم روشن که فلک چاکرشاناینک آن پردگیانی که خرد چادرشان
۲
همچو اندیشه به هر سینه بود مسکنشانهمچو خورشید به هر خانه فتد لشکرشان
۳
نظر اولشان زنده کند عالم رادر نظر هیچ نگنجد نظر دیگرشان
۴
ای بسا شب که من از آتششان همچو سپندبوده‌ام نعره زنان رقص کنان بر درشان
صفحهٔ ۱ از ۲