خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۲۷۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشق مستست و عقل مخمور استعاقل از ذوق عاشقان دور است
۲
شادمانی جاودان داردبه غم عشق هر که مسرور است
۳
دل ما جان خود به جانان دادز آن حیاتی که یافت مغرور است
۴
جام گیتی نما چو می بینیمدر نظر ناظر است و منظور است
صفحهٔ ۱ از ۲