خلوتی با شاه نعمتالله ولی
غزل شمارهٔ ۲۷۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشق مست است و عقل مخمور استعاقل از ذوق عاشقان دور است
۲
دل ما گنجخانهٔ عشق استگنجخانه به کُنج معمور است
۳
نظری کن که نزد اهل نظرهر که او ناظر است منظور است
۴
نور چشم است در نظر پیدادیده ای کو ندید بی نور است
صفحهٔ ۱ از ۲