خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۲۸۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر جفا می کند وفا آنستور فنا می دهد بقا آنست
۲
نور چشم است و در نظر داریمنظری کن ببین بیا آنست
۳
دُرد دردش بنوش و خوش می باشدردمندی تو را دوا آنست
۴
قدمی تو در آ درین دریاطلبش کن که آشنا آنست
صفحهٔ ۱ از ۲