خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۲۹۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
درد ار داری دوا همان استدرد ار نوشی شفا همان است
۲
با جام می ار دمی برآریدانی که حیات ما همان است
۳
عمریست که مبتلای دردیمخود راحت مبتلا همان است
۴
فانی از خود فنا همین استباقی به خدا بقا همان است
صفحهٔ ۱ از ۲