خلوتی با شاه نعمتالله ولی
غزل شمارهٔ ۳۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جانست که در بدن روانستعالم بدن است و عشق جانست
۲
تن زنده به جان و جان به جاناندریاب که قول عاشقانست
۳
با صورت و معنئی که او راستچه جای معانی و بیانست
۴
عشقست که عاشقان و معشوقعشق ار داری همین همانست
صفحهٔ ۱ از ۲