خلوتی با شاه نعمتالله ولی
غزل شمارهٔ ۳۰۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رندی که حریف عاشقان استدر مذهب عشق عاشق آن است
۲
عشقست که عاشقست و معشوقدر جام جهان نما عیان است
۳
دیوانهٔ عشق عاشق ماستوارسته ز نام و از نشان است
۴
آسوده ز جسم و جان و صورتفارغ ز معانی و بیان است
صفحهٔ ۱ از ۲