خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۳۰۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مقصود توئی نه این نه آنستوین قول همه محققانست
۲
از مذهب و دین ما چه پرسیآنست که رای ما برآنست
۳
ساقی قدحی به عاشقان دهزان باده که از برای جانست
۴
جان گرچه گدای کوی عشقستسلطان جهان گدای جانست
صفحهٔ ۱ از ۲