خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۳۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشق جانان حیات جان من استخوش حیاتی چنین از آن منست
۲
جان دل زنده ام از آن ویست عشق او جان جاودان منست
۳
گر فروشم غمش بهر دو جهاننزد اهل نظر زیان منست
۴
من امین و امانت سلطانهست محفوظ و در امان منست
صفحهٔ ۱ از ۳