خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۰۰۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر کجا که پا نهی ای جان منبردمد لاله و بنفشه و یاسمن
۲
پاره گل برکنی بر وی دمیبازگردد یا کبوتر یا زغن
۳
در تغاری دست شویی آن تغارز آب دست تو شود زرین لگن
۴
بر سر گوری بخوانی فاتحهبوالفتوحی سر برآرد از کفن
صفحهٔ ۱ از ۳