خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۳۳۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
همه عالم ظهور حضرت اوستهمه وابستهٔ محبت اوست
۲
هرچه اندر وجود موجود استغرق بحر محیط رحمت اوست
۳
تو منی من توام دوئی بگذاراین همه نزد ما هویت اوست
۴
تو عزیزی عزیز خواهی بودزانکه این عزت تو عزت اوست
صفحهٔ ۱ از ۲