خلوتی با شاه نعمتالله ولی
غزل شمارهٔ ۳۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در آینهٔ عالم تمثال صفات اوستاز روی مسمی بین آن اسم که ذات اوست
۲
سِری که تو را گفتم با عقل مگو ای دلاین راز درون ما بیرون ز جهات اوست
۳
دیریست پر از صورت ترسا بچه ای در ویهر نقش که می بینی معنی منات اوست
۴
این مجلس رندان است ما عاشق سرمستیمجامیست وجود ما باده ز صفات اوست
صفحهٔ ۱ از ۲