خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۳۴۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جانم خیال شد به خیال خیال دوستدل بیقرار گشت به عشق وصال دوست
۲
هر کس به آرزوی جمالست در جهانمائیم و آرزوی خیال جمال دوست
۳
مهر منیر چیست شعاعی ز روی یاریا کیست ماه نو چو غلامی هلال دوست
۴
تا زنگ غیر ز آئینهٔ دل زدوده امدر آینه ندیده ام الوصال دوست
صفحهٔ ۱ از ۲