خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۳۴۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چشم ما روشن به نور روی اوستجان ما دایم به جست و جوی اوست
۲
بلبل سرمست در گلزار عشقهرچه می گوید بگفت و گوی اوست
۳
جنت جاوید اگر خواهی بیاپیش ما بنشین که جنت کوی اوست
۴
یک سر مویش به جانی کی دهمهر دو عالم قیمت یک موی اوست
صفحهٔ ۱ از ۲