خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۰۰۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
می بده ای ساقی آخرزمانای ربوده عقل‌های مردمان
۲
خاکیان زین باده بر گردون زدندای می تو نردبان آسمان
۳
بشکن از باده در زندان غموارهان جان را ز زندان غمان
۴
تن به سان ریسمان بگداختهجان معلق می‌زند بر ریسمان
صفحهٔ ۱ از ۲