خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۳۴۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چشم ما روشن به نور روی اوستهرچه بیند دوست را بیند به دوست
۲
عاشق و معشوق ما هر دو یکی استتا نپنداری که این رشته دوتوست
۳
جرعهٔ جام می ما هر که خوردچون محبان دائما در جستجوست
۴
عشق سرمست است و فارغ از همهعقل مخمور است و هم در گفتگوست
صفحهٔ ۱ از ۲