خلوتی با شاه نعمتالله ولی
غزل شمارهٔ ۳۶۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کار دل در عشقبازی بندگی استبندگی در عاشقی پایندگی است
۲
بندهٔ فرمان و فرمان می دهیموین شهنشاهی ما زان بندگی است
۳
همچو زلفش سر به پا افکنده ایماین سرافرازی از آن افکندگی است
۴
جان فدا کردم سر افکندم به پیشز انفعال و جای آن شرمندگی است
صفحهٔ ۱ از ۲