خلوتی با شاه نعمتالله ولی
غزل شمارهٔ ۳۸۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر که را عشق نیست آنش نیستمرده ای می شمر که جانش نیست
۲
لذت از عمر خود کجا یابدعاقل ار ذوق عاشقانش نیست
۳
غرق دریای عشق او مائیملاجرم بحر ما کرانش نیست
۴
ای که پرسی نشان او از ماغیر نامی دگر نشانش نیست
صفحهٔ ۱ از ۲