خلوتی با شاه نعمتالله ولی
غزل شمارهٔ ۴۴۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شهرت ذوق ما جهان بگرفتاز مکان رفت و لامکان بگرفت
۲
قول مستانه ای که ما گفتیمدل عاشق به جان روان بگرفت
۳
هر کجا عارفی است در عالماین معانی از آن بیان بگرفت
۴
مطرب ما ترنمی فرمودخرقهٔ جمله عاشقان بگرفت
صفحهٔ ۱ از ۲