خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۴۴۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آفتاب رخش جهان بگرفتمهر رویش جهان جان بگرفت
۲
موج زد بحر عشق و از موجشآب حیوان جهان روان بگرفت
۳
صورت عشق آشکارا شدروی معنی از آن نشان بگرفت
۴
آینه چون خیال او بنمودبه خیالش خیال از آن بگرفت
صفحهٔ ۱ از ۲