خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۴۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نعمت الله مظهر ذات و صفاتگه صفاتش می نماید گاه ذات
۲
عارفی چون او در این عالم که دیدجمع کرده ممکنات و واجبات
۳
او به او باقی و ما باقی به اوعمر جاوید است او را این حیات
۴
او یک است و گر یکی گوید که دوتو یکی می گو مگو آن تُرَهات
صفحهٔ ۱ از ۲