خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۴۷۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عاشقانی که در جهان باشندهمچو جان در بدن روان باشند
۲
می و جامند همچو آب و حبابموج و دریا همین همان باشند
۳
خوش کناری گرفته‌اند زَ اغیارگرچه با یار در میان باشند
۴
از همه پادشه نشان دارندبی‌نشانی از آن نشان باشند
صفحهٔ ۱ از ۲