خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۴۷۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیا ای یار و بر اغیار می‌خندبنوش این جام و با خمار می‌خند
۲
یکی ایمان گزید و دیگری کفرتو مؤمن باش و با کفار می‌خند
۳
یکی با تو نعم گوید یکی لاتو با اقرار و با انکار می‌خند
۴
چو دنیا نیست مأوای حکومتدلا بر ریش دنیادار می‌خند
صفحهٔ ۱ از ۲