خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۴۹۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آینه چندان که روشن تر بودروی خود دیدن در او خوشتر بود
۲
دل بود آئینهٔ گیتی نمادر نظر صاحبدلی را گر بود
۳
خوش سر داری و ما سردار آنبر سر دار این چنین سرور بود
۴
گفتهٔ مستانهٔ ما دیگر استشعر یاران دیگر آن دیگر بود
صفحهٔ ۱ از ۲