خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۵۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آب چشم ما به هر سو می رودگر به چشم ما نشینی خوش بود
۲
چشم ما تا دید روی او به خواببی خیالش یک زمانی نغنود
۳
این نصیحت گوش کن می نوش کندر خمار افتد هر آن کو نشنود
۴
عشق سلطانست و تخت دل گرفتعقل مسکین چون کند گر نگرود
صفحهٔ ۱ از ۲