خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۵۱۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر زمان عشقی ز نو پیدا شودهر نفس جانی دگر شیدا شود
۲
چون درآید در شمار عارفاندر سواد ملک دل غوغا شود
۳
چون برآید آفتاب مهر اوجان و دل چون ذره ناپیدا شود
۴
گر ز پیش دیده بردارد نقابچشم نابینای ما بینا شود
صفحهٔ ۱ از ۲