خلوتی با شاه نعمتالله ولی
غزل شمارهٔ ۵۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نطق حیوان جمع کن تا آدمی حاصل شودگر بیاید تربیت از کاملی کامل شود
۲
جان تو از عالم علوی تنت سفلی بودعاقبت هر یک به اصل خویشتن واصل شود
۳
منبع هر دو یکی و مرجع هر دو یکیلاجرم هر یک از این دو با یکی مایل شود
۴
آفتاب روی او در مه چو بنماید جمالماه ما بر آفتاب روی او حایل شود
صفحهٔ ۱ از ۲