خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۵۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
غرق دریاییم و ما را موج دریا می‌کشدآبرو می‌بخشد و ما را به مأوا می‌کشد
۲
عشق هرجایی است ما هم در پی او می‌رویماو به هرجا می‌رود ما را به هرجا می‌کشد
۳
در ازل بالانشین بودیم گویا تا ابدجذبهٔ او می‌کشد ما را به بالا می‌کشد
۴
ساغر گیتی‌نما پر می به رندان می‌دهدخاطر مستانهٔ رندان ما را می‌کشد
صفحهٔ ۱ از ۲