خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۵۲۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل دگر ما را به مأوا می‌کشدخاطر ما سوی دریا می‌کشد
۲
جذبهٔ او می‌کشد ما را مدامحاکمست او می‌کشد یا می‌کشد
۳
کشتهٔ عشقم و بر خاک درشاوفتاده کشتگان را می‌کشد
۴
در کشاکش عالمی آورده استنه تن تنها که تنها می‌کشد
صفحهٔ ۱ از ۲