خلوتی با شاه نعمتالله ولی
غزل شمارهٔ ۵۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر کسی نقشی بر آبی می کشندیا خیالی سوی آبی می کشند
۲
گرچه می بندند نقشی درخیالپیش مه رویم نقابی می کشند
۳
می کشندم در خرابات مغانگوئیا مست و خرابی می کشند
۴
عاشقیم و عاشقان را بی حسابمی کشند و در حسابی می کشند
صفحهٔ ۱ از ۲