خلوتی با شاه نعمتالله ولی
غزل شمارهٔ ۵۴۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نیمشب ماه ما هویدا شدگوئیا آفتاب پیدا شد
۲
جان ما گرد بحر می گردیدخود در افتاد و غرق دریا شد
۳
نور رویش به چشم ما بنموددیدهٔ ما تمام بینا شد
۴
آمد و تخت دل روان بگرفتپادشاه ممالک ما شد
صفحهٔ ۱ از ۲