خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۵۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشق او با جان ما پیوسته شدزنده آمد دل از آن پیوسته شد
۲
آب چشم ما به گلشن رو نهادغنچه گشت و خوش خوشی گلدسته شد
۳
عشق سرمست است و می گوید سرودعقل مخمور است از آن دل خسته شد
۴
مرغ دل در دام زلف او فتادسر نهاد و مو به مو پابسته شد
صفحهٔ ۱ از ۲