خلوتی با شاه نعمتالله ولی
غزل شمارهٔ ۵۶۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر که را شیخ آن چنان باشدشرفش بر همه جهان باشد
۲
دایره ای کرد او بود پرگاراو چو قطب است و در میان باشد
۳
صورتش خلق و معنیش حق استراحت جان انس و جان باشد
۴
هر که با او نشست سلطان شدزانکه او پادشه نشان باشد
صفحهٔ ۱ از ۲