خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۵۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر که او را خبر از اهل دلانش باشدیاری اهل دلان در دل و جانش باشد
۲
دردمندی که به جان دُردی دردش نوشدراحت جان طلبی در دو جهانش باشد
۳
آتش عشق دلم سوخت چنان داغی رادر قیامت چو بجویند نشانش باشد
۴
دیدهٔ اهل نظر نور از او می یابداین چنین نور چنان عین عیانش باشد
صفحهٔ ۱ از ۲