خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۵۷۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کرمش گنج بی کران باشدآب رحمت به جام جان باشد
۲
نقد گنجینهٔ حدوث و قدمبر سر و پای عاشقان باشد
۳
ابر چون آبروی دریا دیدآب بر روی ما روان باشد
۴
خوش گلابی به صورت و معنیبر رخ خوب همگنان باشد
صفحهٔ ۱ از ۲