خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۵۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر که او را به نور او بیندهر چه بیند همه نکو بیند
۲
آنکه با ما نشست در دریاعین ما دید و سو به سو بیند
۳
روی غیری ندیده دیدهٔ ماغیر چون نیست دیده چو بیند
۴
هر که در آینه کند نظریجان و جانانه روبرو بیند
صفحهٔ ۱ از ۲