خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۵۸۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل باز عزم کعبهٔ مقصود می کندجانم سجود حضرت معبود می کند
۲
عود دلم در آتش عشقش روان بسوختعیبم مکن اگر نفسم دود می کند
۳
خوش آتشی و عود خوشی سوختم سوختیاین لطف او نگر که چه با عود می کند
۴
آن کس که می خرد غم عشقش به کایناتنیکو تجارتی و خوشی سود می کند
صفحهٔ ۱ از ۲