خلوتی با مولانا
غزل شمارهٔ ۲۰۳۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من از کی باک دارم خاصه که یار با مناز سوزنی چه ترسم و آن ذوالفقار با من
۲
کی خشک لب بمانم کان جو مراست جویانکی غم خورد دل من و آن غمگسار با من
۳
تلخی چرا کشم من من غرق قند و حلوادر من کجا رسد دی و آن نوبهار با من
۴
از تب چرا خروشم عیسی طبیب هوشموز سگ چرا هراسم میر شکار با من
صفحهٔ ۱ از ۳