خلوتی با شاه نعمتالله ولی
غزل شمارهٔ ۵۹۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل چو دم از عشق دلبر میزندپشت پا بر بحر و بر برمیزند
۲
در خرابات فنا جام بقاشادی ساقی کوثر میزند
۳
عشق میگوید دل و دلبر یکی استعقل حیران دست بر سر میزند
۴
دل به جان نقش خیالش میکشدمهر مهرش نیک بر زر میزند
صفحهٔ ۱ از ۲