خلوتی با شاه نعمتالله ولی
غزل شمارهٔ ۵۹۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرغ زیرک بین که یاهو می زندروز و شب با اوست کو کو می زند
۲
ذهن تیرانداز ما بر هر نشانمی شکافد مو و بر مو می زند
۳
در خرابات مغان سلطان عشقخیمهٔ دولت به هر سو می زند
۴
باش یک رو در طریق او که اوبوسه ها بر روی یک رو می زند
صفحهٔ ۱ از ۲