خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۶۰۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هرکه جان در عشق جانان می‌دهدعشق جانان کشته را جان می‌دهد
۲
می فراوان است و ساقی بس کریممی به سرمستان فراوان می‌دهد
۳
شاهد ما بس لطیف و نازک استبوسه بر روی حریفان می‌دهد
۴
آبرو گر قطره‌ای پیشش بریمدر عوض دریای عمان می‌دهد
صفحهٔ ۱ از ۲