خلوتی با شاه نعمتالله ولی
غزل شمارهٔ ۶۰۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جام و می بخشید و می وی می دهدور نباشد جام می کی می دهد
۲
عالمی از جود او موجود شداین کرم بین شی بلا شی می دهد
۳
رند سرمست ار بیابد می فروشمی نوازد بارها می می دهد
۴
هرچه ما را می دهد شاه و گدادر حقیقت حضرت وی می دهد
صفحهٔ ۱ از ۲