خلوتی با شاه نعمتالله ولی
غزل شمارهٔ ۶۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
معنی یکی و صورت او در ظهور صدچه جای او که صورت او هست بی عدد
۲
آئینه بی شمار و نماینده اش یکیباشد صفات بی حد و ذاتش بود احد
۳
کحال حاذقی طلب ای عقل بوالفضولتا چشم روشن تو کند پاک از رمد
۴
محتاج ماست عالم و ما بی نیاز از اوبا غیرش احتیاج کجا باشد آن صمد
صفحهٔ ۱ از ۲