خلوتی با شاه نعمتالله ولی
غزل شمارهٔ ۶۱۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
توحید و موحد و موحداین جمله طلب کنش را حمد
۲
یک فاعل و فعل او یکی همگه نیک نماید و گهی بد
۳
خمخانه و جام و ساقی مامی جوی ولی ز مجلس خود
۴
هر چند که عقل ذوفنون استاما بر عاشقان چه سنجد
صفحهٔ ۱ از ۲