خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۶۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هرکه فانی شود بقا یابدخوش بقائی از این فنا یابد
۲
آنکه نام و نشان خود گم کردآنچه گم کرده است وایابد
۳
بنده ای کو گدای سلطان استپادشاهی دو سرا یابد
۴
هر که با بینوا دمی دم زدخوش نوائی ز بینوا یابد
صفحهٔ ۱ از ۲