خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۶۱۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چشم مست تو گر از خواب گران برخیزدسبک از هر طرفی فتنه دوان برخیزد
۲
کر کلاله ز گل چهره براندازی بازناله از جان و دل پیر و جوان برخیزد
۳
سر و بالای تو گر سوی چمن میل کندناودان از سر پا رقص کنان برخیزد
۴
اثر شمع تجلیست ولی دریابدکه چو پروانه روان از سر و جان برخیزد
صفحهٔ ۱ از ۲