خلوتی با شاه نعمت‌الله ولی
غزل شمارهٔ ۶۲۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر کجا ساغری است می داردجام بی باده رند کی دارد
۲
هر کجا صورت خوشی بینیمعنئی از جمال وی دارد
۳
دل مستم مدام می نوشدگوش جان بر نوای نی دارد
۴
گر نه آب حیات می نوشمنفسم دل چگونه حی دارد
صفحهٔ ۱ از ۲